آریل مجموعه ای از اشعار بی پروا و پرانرژی است که بیشتر آن ها در چند ماه آخر زندگیِ پلات نوشته شده اند و بعد از مرگش در ۱۹۶۵ منتشر شد. این کتاب به خاطر صدای شدیداً شخصی و بی پرده، با پرداختن به موضوعاتی چون درونیات، درد و رنج روانی، هویت و تاریکی های ذهن، یکی از آثار برجستۀ شعر اعترافی قرن بیستم به شمار می آید و به عنوان نقطۀ اوج خلاقیت شاعر در نظر گرفته می شود؛ آثاری که با تصاویر زنده و بی پروای خود، تجربۀ انسانیِ پیچیده و متضادی را بازتاب می دهند.
در حال حاضر نظری ارسال نشده است
شما می توانید به عنوان اولین نفر نظر خود را ارسال نمایید
ارسال متن پیام وارد کردن متن پیام الزامیست