آریل مجموعه ای از اشعار بی پروا و پرانرژی است که بیشتر آن ها در چند ماه آخر زندگیِ پلات نوشته شده اند و بعد از مرگش در ۱۹۶۵ منتشر شد. این کتاب به خاطر صدای شدیداً شخصی و بی پرده، با پرداختن به موضوعاتی چون درونیات، درد و رنج روانی، هویت و تاریکی های ذهن، یکی از آثار برجستۀ شعر اعترافی قرن بیستم به شمار می آید و به عنوان نقطۀ اوج خلاقیت شاعر در نظر گرفته می شود؛ آثاری که با تصاویر زنده و بی پروای خود، تجربۀ انسانیِ پیچیده و متضادی را بازتاب می دهند.
در حال حاضر نظری ارسال نشده است
شما می توانید به عنوان اولین نفر نظر خود را ارسال نمایید
ارسال متن پیام